GEM-ming

DSC_0539 წუწუნი, შფოთვა, სინანული – რატომ არ ვიყიდე ბილეთი ადრე სამსახურისგან დაღლილობა, რუტინისგან გადაღლილობა – ყველაფერი გაქრა როდესაც ხელთ GEM fest-ის “საგზური” აღმომაჩნდა (ერრ… აქ აღარ განვავრცობ ნერვიულობის მეორე ეტაპს რა წავიღო/რა ჩავიცვა/როგორ წავიღო) ამბავს. ვარსკვლავები ჩემდა სასიკეთოდ განლაგდნენ – ბილეთი საჩუქრად, კარავი დავარეგისტრირე, ზურგჩანთა გამზადებული და ტრანსპორტიც აღმოცენებული.

DSC_0939 2დარწმუნებული ვარ საკუთარ თავს გადაგხდა ბევრი საინტერესო ან მეგობრებისგან ბევრი ისტორია მოისმინე. ფოტოებითაც მიხვდები ჩემს გარშემო რა ხდებოდა, მაგრამ არ შემიძლია ჩემი ფესტივალზე ეულად გამგზავრების გამოცდილება არ გავაზიარო: ზოგადად მცნება ფესტივალი ასტროლოგიაში რომ არსებობდეს ჩემი სტიქია იქნებოდა (ალბათ) – ჩაცმულობა, მხიარულება, მუსიკა, ბევრი სხვადასხვაგვარი ადამიანი ერთად, ერთ სივრცეში ძალიან სასიამოვნოდ მოქმედებს ჩემს განწყობაზე.

დღე პირველი: ჩასვლისას აშკარად ვგრძნობდი გაუცხოვებას, მარტო უამრავ ადამიანს შორის, კარავი, გოგო… მარტო ყოფნა მიყვარს და ხანდახან საჭიროებაც კი მაქვს ამის, მაგრამ არასოდეს მიმოგზაურია, მილაშქრია, დამისვენია ეულად :)) ამიტომ ადაფტაციისთვის მთელი ერთი დღე დამჭირდა, სანამ გავითავისე მისი პრიორიტეტები და ჩემი სიტუაციით ვისიამოვნე: მივდიოდი სადაც მინდა, რამდენ ხანსაც მინდა, ვუსმენდი ვისაც მინდა, მივირთმევდი როგორც მინდა, მეძინა როდესაც მინდა – იოგა, ფოტოები, ზღვა, მზე, მუსიკა – მეტი არაფერი იყო საჭირო, არაფერი გარდა – საშხაპე და საპირფარეშოები რომ მეტად გამართული ყოფილიყო, ესეც არაფერი, მეორე დღესვე მივაგენი სპორტულ დარბაზს სადაც მეტად ცივილურად შხაპსაც ვივლებდი, ტელეფონსაც ვტენიდი და არც მეტი არც ნაკლები მაკიაჟსაც ვიკეთებდი. DSC_0644

მოკლედ ჩემი ვოიაჟი მშვიდობით დასრულდა და უკვე 2017 წლისთვის მზადება დავიწყე – წინ მთელი ერთი წელია, არ ვიცი რა მოხდება, მაგრამ კარგი რომ მოხდება ამაში ეჭვის შეტანაც არ მსურს.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Dare to Live Your Dreams

DSC_2673სულ მალე კიდევ ერთი წელი მემატება, ვერ ვიტყვი, რომ დაბადების დღე არ მიყვარს, ჩემი ასაკი ჩემი ქცევების, განწყობის განმსაზღვრელი არასოდეს ყოფილა, მაგრამ არის ხოლმე რაღაც ნიუანსები, რომლებიც მშვიდ საღამოს ჭიქა ყავით ხელში წამომეწევა ან ფილმის ყურებისას მომისკუპდება ან თუნდაც მუსიკის მოსმენისას. არის პრიორიტეტები რაც მოკლე პერიოდში იჩენენ თავს და მალევე გავიწყდება, არის გატაცებები რომლებიც მთელი ცხოვრება თან გსდევს და თუ ვერ/არ ასრულებ გტანჯავენ და შიგნიდან გფიტავენ, არ მგონია ამ ქვეყანაზე ერთადერთი დავდიოდე და ვებრძოდე ამ გრძნობებს, რომელთანაც გამკლავება შეუძლებელია თუ მარტო შეეჭიდე, ალბათ თავადაც განგიცდია ასეთი რამ. გამიმართლა, რომ ჩემს ცხოვრებაში შევხვდი და ვხვდები ადამიანებს რომლებთანაც ლაპარაკი მცლის და მაბედნიერებს, თუნდაც ერთი შემოხედვით, ერთი ღიმილით, ერთი ჩახუტებით. ასეთი ადამიანები არსებობენ, რომლებიც მხოლოდ ერთ წუთს დაგითმობენ ან მთელ ცხოვრებას, მაგრამ იმ დროს არიან როდესაც ყველაზე მეტად გჭირდება. Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Spring 2016 Fashion Trends

გაზაფხულისთვის სამოსის შერჩევა ჩემი ერთ-ერთი მრავალწლიანი ტრადიციაა, როდესაც ჩემი განწყობა ზამთრის ძილისგან ფხიზლდება და მოშიებული დათვივით ეძებს ახალ ტენდენციებს, სილუეტებს თუ ფერებს. დარწმუნებული ვარ, ეს შეგრძნება მხოლოდ მე არ მეუფლება, ამიტომ ჩემს მოძიებულ ინფორმაციას სიამოვნებით გავაზიარებ გაზაფხული 2016 ტენდენციების ჩამონათვალით: Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

falling in love with myself

გადავწყვიტე მიყვარდეს საკუთარი სხეული! შთამაგონებელი ბევრია, ისეთი ადამიანიც ბევრია, დიდი ხნის მანძილზე წვეთ-წვეთად ნაგროვებ თვითშეფასებას ერთი შემოხედვითაც რომ დაგაკარგვინებს, მაგრამ არ არსებობს იმაზე დიდი ზეგავლენის მქონე, როგორიც საკუთარი თავია.ძალიან დიდი ხნის განმავლობაში ვებრძვი ჩემს თავს, არ მომწონს ჩემი სიმაღლე, მუდამ მეშინია გრამით არ მოვიმატო, შემდეგ ფეხებზე მეტყობა ყველაფერი, არ ვარ “საიზისტი”, ყველა ზომის ადამიანში სილამაზეს ვხედავ, არ ვლაპარაკობ სულიერ სილამაზეზე, იმაზე რომ შინაგანი სამყარო უფრო მნიშვნელოვანია, ეს სრულიად სხვა თემაა. მაგრამ, რატომღაც თავს ვაიძულებდი მეფიქრა ნეგატიურად საკუთარ სხეულზე. მუცელი მეწევა, ვიცი, განიერი მხრები მაქვს და სულ ვცდილობ ამის დაფარვას – ფოტოებში მაინც, მაგრამ ყველამ ვიცით როგორი სტრესის ქვეშ ვიმყოფებით როდესაც საკუთარ თავს მუდმივად, განუწყვეტლივ, 24/7/365 მივუთითებთ რაღაცაზე, ვნანობთ, ვითრგუნებით. მორჩა! მინდა საკუთარი თავი შვებულებაში გავუშვა და დავასვენო ყველანაირი ნეგატიური აზრისაგან. მინდა ყოველ სარკეში ჩახედვისას ვხედავდე ადამიანს რომელიც მეტყვის: “შენი თმა შესანიშნავად გამოიყურება”, “ვგიჟდები შენს წარბებზე”… მართალია სახეზე ხანდახან მაყრის, მაგრამ მე ხომ ადამიანი ვარ, ასეც უნდა იყოს, რადგან სხვაგვარად მე არ ვიქნები, გავქრები და სხვა მე გაჩნდება, საქმე იმაშია რომ ყველა ინდივიდები ვართ, ერთი ცალი, სხვადასხვა სიმაღლის, ზომის, ფორმის, როგორც არ უნდა ვისურვო ვერასოდეს შევცვლი რასაც თავს ვსაყვედურობ, ამიტომ დროა საკუთარ მესთან ჰარმონიაში მოვიდე და ვუთხრა: მე შენ ძალიან მომწონხერ, მე შენ მიყვარხარ!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone