Abandoned and Private

Abandoned and Private

სანამ ფოტოგადაღება დაიგეგმება, აუცილებელია შეირჩეს ლოკაცია… ამ ქარხნის ნანგრევებში უკვე დიდი ხანია მინდოდა ფოტოების გადაღება, მას სახლიდან ყოველ დღე ვუყურებ. ვგეგმავდი რას ჩავიცვამდი, როგორი კადრები იქნებოდა, როგორ ავიდოდი ყვითელ კიბეზე. რომელ საათებში ურტყამდა მზე ყველაზე საინტერესოდ ა.შ. და დადგა ნანატრი დღე, ალბათ 2 საათი ვემზადებოდი. მივედით ლოკაციაზე და დაახლოებით 10 წუთის შემდეგ გამოგვეცხადა ადამიანი, რომელმაც განგვიცხადა, რომ კერძო საკუთრებაზე ვიმყოფებოდით და უნდა დაგვეტოვებინა ტერიტორია, შემდეგ სხვები გამოგვეცხადენ, არც კი უნდოდათ მოსმენა, რას ვეუბნებოდით, ფოტოების განადგურებას მოითხოვდნენ. გადაღებული კადრების ჩვენების შემდეგ, დარწმუნდნენ, რომ არაფერი გადაგვიღია ისეთი რაც მათ დააზარალებდათ, მაგრამ მე ძალიან გულდაწყვეტილი დავრჩი, იმით რომ არც კი უნდოდათ მოსმენა, თითქოს ქართული ენაც კი არ ესმოდათ და ადამიანური ურთიერთგაგების ნატამალიც კი არ გააჩნდათ, გული დამწყდა იმიტომ, რომ ამდენი ხნის დაგეგმილი ვერ განვახორციელე ბოლომდე, თუმცა ნანგრევები არაა ცოტა ჩვენს ქალაქში და ვიპოვეთ მოხატული კედლები რამაც ცოტა მომიყვანა განწყობაზე.

DSC_0571

DSC_0639

DSC_0638

DSC_0626

DSC_0624

DSC_0618

DSC_0616

DSC_0609

DSC_0608

DSC_0589

DSC_0586

DSC_0583

DSC_0580

DSC_0579

DSC_0574

Comments

comments

Related posts:

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *