Butoh – Dance of Darkness

Butoh – Dance of Darkness

ბუტო, არის ავანტ-გარდული ცეკვა, ტრადიციულად თეთრი გრიმით, ჰიპერშენელებული მოძრაობებით, აუდიტორიის წინაშე ან მის გარეშე, ხშირ შემთხვევაში გამოხატავს პროტესტს ტაბუდადებულ თემებზე. წარმოდგენა კომბინირებულია ცეკვის, თეატრის, იმპროვიზაციის და იაპონური კულტურის ელემენტებით. პირველად წარმოდგენა იაპონიაში 1959 წელს გაიმართა, ტაცუმი ჰიჯიკატას და მის პარტნიორ კაზუო ონოს მიერ. (Tatsumi Hijikata (1928 -1986), Kazuo Ohno (b. 1906).)

Butoh is a contemporary avant-garde dance form which originated in Japan and which was first performed there in 1959. It combines dance, theater, improvisation and influences of Japanese traditional performing arts. It typically involves playful and grotesque imagery, taboo topics, extreme or absurd environments, and is traditionally performed in white body makeup with slow hyper-controlled motion, with or without an audience.

 

ჰიჯიკატა უკმაყოფილო იყო თანამედროვე იაპონური ცეკვით და ფიქრობდა, რომ იგი დასავლური ცეკვის ასლი იყო. მას უნდოდა ეპოვა ისეთი გამოხატვის ფორმა, რომელიც გადმოცემდა იაპონურ კულტურას, სხეულს აიძულებდა ელაპარაკა, გაუცნობიერებელი იმპროვიზირებული მოქმედებით. მის პირველ ექსპერიმენტებს Ankoku Butoh, წყვდიადის ცეკვა შეარქვეს. წყვდიადი იყო ასოცირებული შეუცნობელთან, რომელიც ამოუცნობი იყო როგორც მსახიობისთვის ასევე გარშემომყოფებისთვის. იგი ბუტოთი ცდილობდა გაეღვიძებინა პასიური გენეტიკური ძალები, რომლებიც თანამედროვე ადამიანის გონებაში ღრმად ჩაფლულიყო.

Hijikata was dissatisfied with the Japanese modern dance scene, feeling that it was merely a copy of the work being done in the West. He wanted to find a form of expression that was purely Japanese, and one that allowed the body to “speak” for itself, thru unconscious improvised movement. His first experiments were called Ankoku Butoh, or the Dance of Darkness. This darkness referred to the area of what was unknown to man, either within himself or in his surroundings. His butoh sought to tap the long dormant genetic forces that lay hidden in the shrinking consciousness of modern man.

დროთა განმავლობაში ბუტომ “საერთაშორისო ხელოვნება მოიცვა”, მისი შესრულება დაიწყეს აღმოსავლეთ და დასავლეთ აზიაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, ევროპაში, ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიასა და ჰავაიზე.

It has evolved to become an international art form with artists and groups devoted to teaching and performing it in East and South-East Asia, North and South America, Europe, Australia, New Zealand and Hawaii.

 

ბუტომ არა მარტო თეატრალურ და ცეკვის წარმოდგენებში გაიდგა ფესვი, იგი მოდის სამყაროში დიზაინერების შთაგონებადაც იქცა.

Butoh has been seen not only in dance and theatre, it became an inspiration of several designers in fashion world.

 

Glen Luchford for V 71 Summer 2011

 

Givenchy Haute Couture Spring 2011

 

Spring 2013 collections by Givenchy, Prada,Haider Ackermann, Gucci and Balenciaga by Nicolas Ghesquiere to name just a few, by London-based stylist and Dazed executive fashion editor Cathy Edwards who, assisted by Emma Corbetti, put together the butoh-inspired looks skillfully rendered by renowned Swedish fashion photographer Julia Hetta.

Givenchy, Prada,Haider Ackermann, Gucci და Balenciaga by Nicolas Ghesquiere-ს 2013 წლის გაზაფხულის კოლექციებიდან, სტილისტმა შეკრიბა ბუტოთი შთაგონებული “ლუქები”, ფოტოგრაფი -ჯულია ჰეტა.

Sourcess:

www.wikipedia.org

www.zenbutoh.com

www.butoh.net

www.noirfacade.livejournal.com

www.fashionista.com

www.mikapoka.com

Comments

comments

Related posts:

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

One Reply to “Butoh – Dance of Darkness”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *