Zip Line in Tbilisi

სანამ დაზამთრებულა…

წინა უქმეზე მქონდა ბედნიერება ერთ-ერთ ახალ წამოწყებაში მიმეღო მონაწილეობა, რომელიც სულ აქვე, ქალაქიდან გაუსვლელად არის ხელმისაწვდომი – “ზიპლაინი”. ეს არი ერთი მაღობიდან მეორეზე გადაშვებული თოკი, რომელზეც გრავიტაციის ძალით “მიზიპინებ”.

ეს სასიამოვნო შეგრძნება მაქსიმალურადაა დაცული ინსტრუქტორების მიერ, როლმებიც ყოველ წვრულმანს ყურადღებას აქცევენ რომ ექსცესები გამორიცხონ. ამასთან მეგობრული და უშუალო დამოკიდებულება კიდევ უფრო სასიამოვნოს ხდის მოგზაურობას ჰაერში. ამასთან ჯგუფი ახალი ჩმოყალიბებულია და სამომავლოდ კიდევ უფრო მეტი სანახაობა, ორგანიზება და სიამოვნება იგეგმება რასაც გაფაციცებით ვადევნებ თვალყურს.

ამიტომ თუ სურვილი გაგიჩნდება მიიღო მონაწილეობა სიამოვნებით მიგიღებენ სამეგობრო წრეში: Zip Line Tbilisi

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Enjoy The View

მარტვილში მოგზაურობისას გადაღებული ერთ-ერთი ფავორიტი ფოტოსეტი ტეგისთან ერთად. გარდა მარტვილის კანიონების საოცარი სანახაობებსა ამ კუთხეში გზად ბევრი ფოტოგენური ადგილი შემოგვხვდა და საოცარ მოგონებად დაილექა ჩემს მეხსიერებაში

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Morning Cup of Coffee

set: Gamiss.com

shoes: Jefrey Campbell

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

falling in love with myself

გადავწყვიტე მიყვარდეს საკუთარი სხეული! შთამაგონებელი ბევრია, ისეთი ადამიანიც ბევრია, დიდი ხნის მანძილზე წვეთ-წვეთად ნაგროვებ თვითშეფასებას ერთი შემოხედვითაც რომ დაგაკარგვინებს, მაგრამ არ არსებობს იმაზე დიდი ზეგავლენის მქონე, როგორიც საკუთარი თავია.ძალიან დიდი ხნის განმავლობაში ვებრძვი ჩემს თავს, არ მომწონს ჩემი სიმაღლე, მუდამ მეშინია გრამით არ მოვიმატო, შემდეგ ფეხებზე მეტყობა ყველაფერი, არ ვარ “საიზისტი”, ყველა ზომის ადამიანში სილამაზეს ვხედავ, არ ვლაპარაკობ სულიერ სილამაზეზე, იმაზე რომ შინაგანი სამყარო უფრო მნიშვნელოვანია, ეს სრულიად სხვა თემაა. მაგრამ, რატომღაც თავს ვაიძულებდი მეფიქრა ნეგატიურად საკუთარ სხეულზე. მუცელი მეწევა, ვიცი, განიერი მხრები მაქვს და სულ ვცდილობ ამის დაფარვას – ფოტოებში მაინც, მაგრამ ყველამ ვიცით როგორი სტრესის ქვეშ ვიმყოფებით როდესაც საკუთარ თავს მუდმივად, განუწყვეტლივ, 24/7/365 მივუთითებთ რაღაცაზე, ვნანობთ, ვითრგუნებით. მორჩა! მინდა საკუთარი თავი შვებულებაში გავუშვა და დავასვენო ყველანაირი ნეგატიური აზრისაგან. მინდა ყოველ სარკეში ჩახედვისას ვხედავდე ადამიანს რომელიც მეტყვის: “შენი თმა შესანიშნავად გამოიყურება”, “ვგიჟდები შენს წარბებზე”… მართალია სახეზე ხანდახან მაყრის, მაგრამ მე ხომ ადამიანი ვარ, ასეც უნდა იყოს, რადგან სხვაგვარად მე არ ვიქნები, გავქრები და სხვა მე გაჩნდება, საქმე იმაშია რომ ყველა ინდივიდები ვართ, ერთი ცალი, სხვადასხვა სიმაღლის, ზომის, ფორმის, როგორც არ უნდა ვისურვო ვერასოდეს შევცვლი რასაც თავს ვსაყვედურობ, ამიტომ დროა საკუთარ მესთან ჰარმონიაში მოვიდე და ვუთხრა: მე შენ ძალიან მომწონხერ, მე შენ მიყვარხარ!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone