New Day, New Age

20120523-145819.jpg

გავაცილე 23 მაისი, მაგრამ შევხვდი დაბადების დღის მეორე დღეს :D სამსახური, ტრადიციული ტორტი…სამსახურიდან მენეჯერს ადრე დავეთხოვეთ, რადგან ერეკლეს, ინას და ანის (უნი-ს ჯგუფელები და მეგობრები) ასევე თეატრალურის სხვა სტუდენტებს გამოფენა ჰქონდათ “აკადემია+”-ში, საგამოფენო, რომელიც ტკბილად მახსენდება უნივერსიტეტში ჩატარებული გამოფენებისას :) ძალიან სასიამოვნო იყო ბავშვების ნახვა, მართლა ბედნიერი ვარ როდესაც მათ ვხედავ, სამწუხაროდ ამას ხშირად არ ვაკეთებ ხოლმე.

გამოფენასთან ერთად პირველი კურსის სტუდენტ ტატო სულაქველიძის და თედო გოგოლაძის მოკლემეტრაჟიანი ფილმის,”ადამიანი…რომელმაც აირჩია”, ჩვენება იყო, რამაც ნამდვილად მომხიბლა, რადგან მშვენივრად დადგმული სცენარი,კარგი იუმორი, ტექნიკური გამართვა იყო, იმის მიუხედავად როგორი პირობრბი აქვთ თეატრალურში, ასე თუ გააგრძელეს და ჰქონდათ ამბიცია კარგად იმუშაონ მშვენიერ ქართულ ფილმებს მივიღებთ!

ფოტოების გადაღების და ძველი ხუმრობების გაგრძელების შემდეგ:

…”Parfois”, ქალთა აქსესუარების მაღაზია, რომელიც რამოდენიმე ხანია გახსნილია სავაჭრო ცენტრ “ქარვასლაში” და რომელიც 23-ში გაიხსნა ჭავჭავაძეზე, მათი რამოდენიმე ჩანთა მაქვს და ძალიან მომწონს, მომსახურეობაც კარგი აქვთ და დროდადრო მეტად მიმზიდველ საჩუქრებსა თუ ფასდაკლებებს სთავაზობენ ჩემნაირ მეტიჩრებს და არა მარტო! ასე რომ ახალგახსნილში კარგად ვიცოდი, რაღაც შეთავაზებები იქნებოდა და შევძვერი და თემოც შევიყოლე :D უჰ!!! სამაჯურები, ჭრელა-ჭრულა შარფები და ჩანთები!! საყვარლები!!! იქიდან გამომდინარე, რომ ჩემი დაბადების დღის მეორე რღე იყო, თემომ გადაწყვიტა აეღნიშნა და შარფი და უუულამაზესი საფულე დავიმსახურე, Parfois-ისაგან კი-საყურე პაწაწა პეპლებით, თან კონკურსი აქვთ facebook-ზე, შეგიძლია ნებისმიერი ნივთი ჩამოიმხო ან აიკიდო და ფოტოს გადაგიღებენ, შემდეგ “გამოგაჭენებენ” facebook-ზე და like-ბით საზღვრავენ გამარჯვებულს, იმდენად კონკურსმა არა, რამდენადაც აკინძვამ მომხიბლა, შევარჩიე ჩემი ჩაცმულობისათვის ასე თუ ისე შესაფერისი ჩანთა და სამაჯურები და “ჩავკარტოჩკდი”,შემდეგ კი ისევ მომშივდა და…

…”Segafredo“- უუუგემრიელესი ქათმის ფილე ანანასის სოუსით, Cosmopolitain-ძალიან, ძალიან მაგარი და თუ მანამდე არ მითქვამს იმასაც ვიტყვი რომ fries-იც უმაგრესი აქვთ :)

სეგაფრედოდან გადავწყვიტეთ გეზი ინასკენ, wheels-ში აგვეღო, იქაც ვისხედით, ინა ლუდ Guiness-ით გამიმასპინძლდა, ბევრი ამბავი გავიხსენეთ და ბევრიც ვიხალისეთ, ფოტოებიც გადავიღეთ :)

სახლში მოსული, კი ისეთი გათიშული ვიყავი, წინა პოსტი ძლივს ავტვირთე :)ქვემოთ კი 24-ში გადაღებული ფოტოების სლაიდი :)

no images were found

20120523-145833.jpg20120523-145827.jpg

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

One Day, One Story

დავიწყე პოსტი დაბადების დღეზე და ისეთი დაღლილი ვიყავი ემოციურადაც და ფიზიკურადაც, რომ მხოლოდ ფოტოებით  და ერთი წინადადებით შემოვიფარგლე :) ეხლა გიამბობთ ჩემს ოქროს დაბადების დღეზე სრულად…

ჩემი დაბადების დღე, ანუ 23 მაისი, 12 საათიდანვე სასიამოვნოდ დაიწყო, 12 საათს ჩემს დებთან და დედასთან skype-თი ვიდეოკონფერენციით შევხვდი, რასაც ორივე მხრიდან სმა მოჰყვა, ძალიან დასამახსოვრებელი საღამო იყო, როდესაც ვიდეოთვალს შევსებულ ჭიქებს “ვიჭახუნებდით” ამას თან ერთვოდა პარალელური რეჟიმით თემოსთან საუბარი და ტელეფონით მილოცვები, ასევე facebook-ოც არ სდუმდა :) მოკლედ უკვე კარგად შეზარხოშებულს პირდაპირ თვალის მოხუჭვა დამჭირდა, რადგან ვიწექი და ისე ვქეიფობდი :D ძალიან მაგარია, მთვრალს სულ არ გჭირდება ბევრი ბოდიალი.

გაღვიძებისთანავე დავიწყე რეკვა ჰეარ ჰაუსში(ამ სილამაზის სალონისშესახებ ბევრი მსმენია taa.ge-დან და sweet.ge-დან),რომლის შესახებაც ცალკე პოსტი მინდა დავწერო, მაგრამ ერთს ვიტყვი, რომ ძაან საყვარელი გოგოები არიან :) სალონში ხანგრძლივი დროის დაყოფის შემდეგ, დადგა დრო საჩუქრების მეორე ეტაპისა, ფოტოებში ნახავთ მანქანაში დაწყობილ საჩუქრებს, რა თქმა უნდა, ყველა ჩემია :D ერთ-ერთ მათგანში ჩემი ნანატრი Christian Louboutin-ის ოქროსფერი ფეხსაცმელია, მეორეში კი არანაკლებ სასურველი სამფეხა, ეხლა საშუალება მექნება ყოველი ჩემი “პრიკიდი” გადავიღო და არ ვიწვალო :) ყვავილები?! როგორი სურნელი ჰქონდა, ვინც იცით რომ გერბერი მიყვარს, ისიც იცოდეთ, რომ მათი მოტანის მცდელობა იყო, მხოლოდ ეხლა გერბერის დრო არ ყოფილა :D

მოკლედ ზღვა ემოციის შემდეგ, რომელიც გამოვხატე და ვერ გამოვხატე, “შემოლამაზებული” ვარცხნილობით სახლში ავცუნცულდი გამოსაპრანჭად, Lou. ვერ გავიმეტე, თან სამოსი მჭირდება, განსაკუთრებულს ხომ განსაკუთრებული სამოსი უნდა, სამაგიეროდ არჩაცმული ე.წ. Plum ჩავიცვი და ვარდისფერი კაბა, რომლებიც ძალიან შეეფერენ ერთმანეთს :)

რაც შეეხება Lou-ს, მას წინ მთელი ისტორია უძღვის:იმ დროს როდესაც თემომ იგი ჩემთვის შეუკვეთა და გულმა ვერ გაუძლო, მაინც გამიმხილა საიდუმლო,სიხარულისაგან მოსასულიერებელი ვიგებ რომ ზომა 36-ია, რომელიც  დიდი უნდა მქონოდა,მთელი ჩემი პანიკისა და ისტერიკების შემდეგ, მატყობინებს, რომ ფეხსაცმელი გადაცვლილია და ველი 35, ამ ზომას ნამდვილად ველი, მაგრამ არა გაცვლილს, არამედ მეორეს, აღმოჩნდა, გადაცვლის შანსი არ ყოფილა და თემომ მეორე შეუკვეთა, ასე რომ ორი Louboutin-ის ოქროსფერი ფეხსაცმელი მექნება მხოლოდ სხვადასხვა ზომის, რომელიც ასევე დაბადების დღეს გავიგე.

წავედით PR. სკოლაში: შესვლისას ძალიან დადებითი ემოცია შემხვდა, არ ვიცი მე ვიყავი ასეთ განწყობაზე თუ ასე შემხვდენენ, ძალიან მესიამოვნა, ანანოს(ჯგუფელი PR.სკოლაში)დიდი მადლობა, რომ facebook-ის გვერდზე დაპოსტა ჩემი დაბადების დღის შესახებ, შეიძლება განსაკუთრებული ბეევრისათვის არაფერი მომხდარა, მაგრამ ყურადღებაა, თან მე ხომ ძალიან მიყვარს ყურადღების ცენტრში ყოფნა და კომპლიმენტები :D ასე რომ არც ერთი დამაკლდა და არც მეორე :D საჩუქარიც კი მივიღე, ზარაფხანას უსაყვარლესი ბალერინა ქანდაკება და თაიგული, მოკლედ რომ ვთქვა ჭკუაზე არ ვიყავი, თან თმები?! აი თმებზე თუ მეტყვიან კარგიაო, ამას არასოდეს ვივიწყებ, მე კი ძალიან ბევრი ასეთი შინაარსის წინადადება მოვისმინე, ლექციაზე ალბათ პირველი არ ვიქნები, ვინც იტყვის, რომ ძალიან საინტერესო იყო, მედია-მენეჯმენტი, რომელსაც ზვიად ქორიძე კითხუობს :)

ეხლა კი საღამოს დასკვნით ეტაპზე გადავდივარ, ვახშამი ორისათვის, რესტორან Belle Ville-ში, ულამაზესი და უმყუდროვესი ადგილი, ქიაჩელის 26-ში, ალბათ ორშაბათი დღის გამო სულ ცარიელი იყო, მაგრამ ეს ჩვენს წისქვილზე ასხამდა წყალს :) სპაგეტი, ქათმის სალათი, სტეიკი, ჭიქა წითელ ღვინოსთან; დამღლელი, ემოციური დღის შემდეგ ზუსტად ის იყო რაც გვინდოდა. უკვე 12-ის ნახევარზე, მოვინდომე, სანთლის ჩაქრობა, ჩემი საყვარელი რიტუალია დაბადების დღისას.ამისათვის უახლოესი Goodwill-ი აღმოჩნდა,პაწაწა ნამცხვარუკა ვიყიდეთ და დაბადების დღის სანთლის არქონის გამო ნამცხვრისხელა ჩვეულებრივი, ფერადი სანთელი ვიყიდეთ,თან ვნერვიულობდი ვერ მოვასწრებთ-მეთქი, მაგრამ სანთელი 12:55 წუთზე ჩავაქრე :D თან სურვილიც ჩავიფიქრე და ამით გავაცილე ჩემი დაუვიწყარი დღე :)

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Sweet Emotion

Roland Mouret pleated dress
$1,675 – mytheresa.com

Dorothy Perkins coral jewelry
10 GBP – dorothyperkins.com

Bari Red Glass Red Wine Glass
6 GBP – habitat.co.uk

Designs
$25 – marylakethompson.com
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

დიალოგი “მე”-სთან

-თავი მტკივა…თუ სკეპტიციზმმა შემომიტია ისევ?!

-რატომ? რატომ!

-ალბათ სკეპტიციზმმა,საიდან დაიწყო? სამსახურში ვიყავი-ნუ გასაგებია! იქიდან PR-ზე წავედი…

-ტაპი რა საყვარელია არა?!

-კი საყვარელია მართლა, სულ უნდა, რომ ისე შეგისწოროს,  არ გეწყინოს თან გასწავლის, თან გესმის…ტაპი რა შუაშია?! სკეპტიციზმი მეთქი, თავი მეთქი..PR-ზე ვიყავი…იქაც მომაგნეს კოშმარებმა, დღის კოშმარებმა…ჩემმა პრობლემებმა, ოხ ეს ადამიანები,დაბოღმილი-აგრესიომანები…როდის უნდა ვისწავლო?

-ხო, ხო! არ გეუბნებოდი ყურადღება არ მიაქციო, ზოგადად უამრავია ასეთი და ცხოვრებაში გაგიჭირდება თუ ყოველი ადამიანის არაადამიანურ საქციელს მიაქციე ყურადღება. თავს მიქნევდი, რამოდენიმე ხანი დამიჯერე, ითვალისწინებდი…ეხლა რა მოგივიდა? ისევ გჭირდება კარგი ლექცია ჩემგან…

-მორჩი, ეგ ყველაფერი გადასარევად მახსოვს და დიდ ნაწილს ვეთანხმები, მაგრამ ეგ უკვე არაადამიანურ საქციელად აღარ მიიჩნევა, ეს უკვე ადამიანური გახდა, სხვის დამცირება, უპატივცემულობა, საკუთარი “მე”-ს გაღმერთება.

-მერე გააღმერთე შენც, ვინ გიშლის და შენც მათნაირი “მუტანტი” იქნები ეს კითხვები კი აღარ დაგებადება და თავის ტკივილიც მოგეხსნება :D

-სასაცილოდ გაქვს საქმე? ან შენ ან მე? არ მინდა მათნაირობა, სხვა გზაც ხომ არსებობს…რატომ! რატომ ვერ ვპოულობ? შენ-მე მაინც არ იყო და მე-შენ?!არ იცოდე მაინც რეალობა …თავი მტკივა…ფუ, ხასიათი სულ გამიფუჭდა…აი ტაპი, ხომ კარგია, სათნო, სამ დღეში ყველას შეაყვარა თავი, მას ეტყობა, რომ სულ მასეთია და გაუძლო, ნეტა როგორ უძლებს, ხომ უამრავი ასეთი “მუტანტი” ხვდება?!

-ხომ ხედავ თავად გაეცი კითხვას პასუხი, ხომ გაუძლო?!, ე.ი. შეუძლებელი არაფერია,ერთხელ გახსოვს გითხრეს: “რაც არ გკლავს-გაძლიერებს”-ვიცი, რომ არასოდეს დაგავიწყდება ეს რჩევა. სავსე-ცარიელი ჭიქის პრინციპი ხომ გაგიგია?! სავსე მხრიდან უნდა უყურო,ან ყველაზე უკეთეს შემთხვევაში ისიც უნდა იცოდე , რომ ნახევარი აკლია და ნახევარიც დაგრჩა :)კარგია, რომ ადამიანებს “მუტანტებისაგან”არჩევ, ე.ი. იცი როგორი არ! უნდა იყო! მე ისიც ვიცი, რომ ჩანთაში შოკოლადი გაქვს…მაქვს?…გვაქვს?! :D ცოტა გამოგიკეთდება ხასიათ…მეც მაჭამე რაა!!

– :)  ვიცოდი რომ საბოლოოოდ განწირული არ ვიყავი, მაგრამ რატომ? რატომ?

-ოჰ ;) კიდევ ბევრი გაქვს სასწავლი, ორი დღე და დაბადების დღე!! თან ოქროსი :) იქიდან დავითვალოთ ოქროს წარმატებები :)

-ჰმ!! შენსას არ იშლი :) შენ რომ არ იყო რა მუდო ვიქნებოდი!!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

და მაინც…

ზოგჯერ სიტყვები სანამ თითებამდე მივა და, თითები სანამ კლავიატურამდე, კლავიატურა კი სანამ თითოეულ სიტყვას ამობეჭდავს, მთელი ქაოსი სუფევს ჩემს გარშემო, რომელი პირველი სიტყვა,რომელი მომდევნო…ერთმანეთს არ აცდიან, დგება ხანი როდესაც ერთმანეთს ეხვეწებიან, რომ როგორმე ეკრანზე აღიბეჭდონ.

უამრავი იდეაა, უამრავი თემა, მე კი…ვზივარ და რაღაცეებს ვბოდიალებ…

ალბათ ჩემს ცხოვრებაში მშვიდი პერიოდია, არა გაღიზიანება, არა აღფრთოვანება,არა შფოთი,

ყველაზე მეტად კი იმის მეშინია რომ დრო მიდის, მიდის და ყველაფერს მინდა მოვეჭიდო, იქნებ მერე აღარ იყოს, არ მინდა ასაკთან ერთად ინტერესი იკარგებოდეს, არ მინდა წლების მატებასთან ერთად ხალისი მაკლდებოდეს…

მეშინია. რაღაც მისტიური და ჩემთვის საშიში, ამავდროულად სასიამოვნო და საინტერესო სასაკი მოდის ჩემს ცხოვრეაში…

უმცროსები იტყვიან, უჰ როგორ “დაბერებულაო”, უფროსები “რა დროს ასაკიაო”.

…და მაინც 23 წლის ვხდები 23-ში, ამას ოქროს დაბადების დღეს უწოდებენ, ბავშვობაში ვცქმუტავდი იმ ფაქტზე ფიქრით როგორ უნდა შევხვედროდი ამ წელს, მაგრამ ეხლა უარესად განვიცდი, რაიმე განსაკუთრებული მინდა, არა არ იფიქროთ იმიტომ ვწერ საჩუქარს ველი(ნუუ..უარს არ ვიტყვი :D)უბრალოდ ჩემში მინდა რაიმე განსაკუთრებული და განსხვავებული აღმოვაჩინო, მინდა სამუდამოდ დამამახსოვრდეს ეს დღე, მაინც ასეთი რამ ცხოვრებაში ერთხელ ხდება და ყველას არ აქვს შანსი დაამახსოვრდეეს მისი ოქროს დაბადების დღე, განსაკუთრებით მათ, ვინც თვის დასაწყისშია დაბადებული, მე კი ბედმა მარგუნა ყველაზე ლამაზ წლოვანებას შევხვედროდი ოქროს დაბადების დღით.

მოკლედ გონება მეხშობა…მეტს ვერ ვაზროვნებ თვალი რომ გადავავლე პოსტს გამიკვირდა რამდენი მიჯღაპნია…არადა სულ ტყუილად…

…და მაინც რა არის დაბადების დღე?თან ოქროს?

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone