ორი კაციც და გავდივართ (Memory Collector)

რამდენია საჭირო ბედნიერებისთვის? 1000? 10000? 100000? 1000000…? მეც და ჩემი მეგობარი ინა უმუშევრები ვართ, მეძებარი ძაღლებივით დავეძებთ სამსახურს, მაგრამ არაფერი, შემდეგ ვსხედვართ ან სოციალურ ქსელში ერთმანეთს/სხვებს ვეწუწუნებით: როგორ გავიხალისოთ ცხოვრება?  როგორი ცუდია უმუშევრობა და მართლაც ასეა, უსაქმურად და შემოსავლის გარეშე ყოფნა ერთ-ერთი ყველაზე რთული პერიოდია ცხოვრებაში, არა სურვილებს! არა თავისუფლებას! არა მოთხოვნებს! შემდეგ კი თითქოს რაღაც განათდა გონებაში და გადავწყვიტეთ ასეთ ავანტიურაზე წავსულიყავით: აჭარა ავტოსტოპით დაგველაშქრა. Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

კახეთი Vol. 2 “გამეორება ცოდნის დედაა”

მას შემდეგ რაც კახეთი მოვიარეთ, მაკო კვლავ მიდიოდა კახეთში, მხოლოდ თანამშრომლებთან ერთად, თან ისე მოხდა, რომ მეც გამიყოლა.

უკვე გაწაფულებმა ადგილებში, სწრაფად ოვიარეთ ყველაფერი, შემდეგ ბოდბეში გავიარეთ, რომელიც წინა ტურზე არ გვცონდა ნანახი და კვლავ სიღნაღით დავასრულეთ, ამჯერად ღია ავტობუსით ვიმგზავრეთ და სიღნაღის ცნობილი გადასახედებიდანაც გადავიხედეთ.

ყველაფერი კარგად ჩაივლიდა, ავტომობილს ნაწილი(დღემდე ვერ გავიგე რა ნაწილი იყო) რომ არ გაფუჭებოდა. მაგრამ საბოლოოდ ყველაფერი მშვიდობით დასრულდა :)

Continue Reading →

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone