Snowflake

ჰაერში უკვე მოახლოებული დღესასწაულების სუნი დგას, სწორედ მათ ეძღვნება ჩემი პოსტი. დიდი იმედი მაქვს ზამთრული ზამთარი იქნება თეთრი თოვლით და თბილი სახლით, საუკეთესო განწყობით და ასრულებული სურვილებით. უკვე დაუწერეთ თოვლის ბაბუას წერილები? რადგან მისი დაბადების დღე 18 ნოემბერს იყო, დიდი გულმოდგინებით შევუდგინე წერილი და მოუთმენლად ველი მათ ასრულებას. ამბობენ წლების მატებასთან ერთად მასში რწმენა იკარგება, მაგრამ ვფიქრობ ეგ ჩემი შემთხვევა არაა, ალბათ ჩემში სამუდამოდ დაისადგურა რაღაც ბავშვურმა ხასიათმა და ვერაფრით გამოვსულვარ, სიმართლე გითხრათ არც მინდა არასოდეს შეველიო, ასეთი დამოკიდებულება ვფიქრობ ჩემს ცხოვრებას და გარემოს ძალიან პოზიტიურს ქმნის და ეს მახარებს.

DSC_0842 Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Abandoned and Private

სანამ ფოტოგადაღება დაიგეგმება, აუცილებელია შეირჩეს ლოკაცია… ამ ქარხნის ნანგრევებში უკვე დიდი ხანია მინდოდა ფოტოების გადაღება, მას სახლიდან ყოველ დღე ვუყურებ. ვგეგმავდი რას ჩავიცვამდი, როგორი კადრები იქნებოდა, როგორ ავიდოდი ყვითელ კიბეზე. რომელ საათებში ურტყამდა მზე ყველაზე საინტერესოდ ა.შ. და დადგა ნანატრი დღე, ალბათ 2 საათი ვემზადებოდი. მივედით ლოკაციაზე და დაახლოებით 10 წუთის შემდეგ გამოგვეცხადა ადამიანი, რომელმაც განგვიცხადა, რომ კერძო საკუთრებაზე ვიმყოფებოდით და უნდა დაგვეტოვებინა ტერიტორია, შემდეგ სხვები გამოგვეცხადენ, არც კი უნდოდათ მოსმენა, რას ვეუბნებოდით, ფოტოების განადგურებას მოითხოვდნენ. გადაღებული კადრების ჩვენების შემდეგ, დარწმუნდნენ, რომ არაფერი გადაგვიღია ისეთი რაც მათ დააზარალებდათ, მაგრამ მე ძალიან გულდაწყვეტილი დავრჩი, იმით რომ არც კი უნდოდათ მოსმენა, თითქოს ქართული ენაც კი არ ესმოდათ და ადამიანური ურთიერთგაგების ნატამალიც კი არ გააჩნდათ, გული დამწყდა იმიტომ, რომ ამდენი ხნის დაგეგმილი ვერ განვახორციელე ბოლომდე, თუმცა ნანგრევები არაა ცოტა ჩვენს ქალაქში და ვიპოვეთ მოხატული კედლები რამაც ცოტა მომიყვანა განწყობაზე.

DSC_0571

Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Home Alone

რა არის სახლში მარტო დარჩენისას თავის შექცევის საუკეთესი საშუალება? წიგნის კითხვა, ინტერნეტში სერფინგი, ექსპერიმენტული სადილის მომზადება, მეგობრების მიღება… რაც ახალ სახლში გადავედი და მომავალში ამ თემაზეც მინდა ბლოგპოსტ სერია წამოვიწყო, ვფიქრობ მათთვის საინტერესო უნდა იყოს, ვინც პირველად იცვლის საცხოვრებელს – რა არის გასათვალისწინებელი და მოსალოდნელი აქედან. თუმცა მანამდე ჩემს პოსტს დავუბრუნდე – ჩვენს დროში ყველას უყვარს… უმეტესობას! – ფოტოების გადაღება და ვინ იცის საუკეთესო რაკურსები იმაზე უკეთ ვიდრე ჩვენ თვითონვე. ამისვის სულაც არაა სტუდია დავიქირავოთ, ან ზეპროფესიონალური ხელსაწყოები შევიძინოთ, საკმარისია მხოლოდ ოთახში შემომავალი ბუნებრივი  სინათლის დიდი ნაკადი, ცარიელი კედელი – ამ შემთხვევაში მათავარია კადრს მიღმა არაფერი გამოჩნდეს, თუ რა თქმა უნდა გამიზნულად არ გვინდა, რომ ნივთი დეკორაციად გამოვიყენოთ და ფოტოს თემა მივცეთ. ჩემს შემთხვევაში მხოლოდ რუხი კედელლია :) და ბოლოს გადაღებისთვის აუცილებელი მოწყობილობა, ნებიმიერი გამოდგება – სარკული კამერიდან დაწყებული ტელეფონის ფოტოკამერით დასრულებული, ნებისმიერს ჩამოთვლილთაგან აქვს ტაიმერის ფუნქცია, რომელიც რაიმე მყარ ადგილას უნდა დაფიქსირდეს: მაგიდა, წინების  დასტა ა.შ. თუ სამფეხა (ფოტოკამერის სამაგრი) არ მოგვეპოვება და რაც მთავარია, სწორი სინათლის კუთხე არის ყველაზე მთავარი, სწორედ სინათლე ქმნის იმას რასაც ფოტოსურათი ჰქვია

have fun!

IMG_9084.JPG Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Extreme Photo-session

როგორ დაიძვრინო თავი სიტუაციიდან თუ ფოტოგრაფი არ გყავს?!

ყველაფერი საათივით იყო აწყობილი:

10:00 River Island-აქსესუარებისთვის

10:30 ნუკისთან(მოდელი – Image Centre)

11:00 სალონი Arte – თმა და მანიკური

12:45 ქრისტი (ვიზაჟი)

13:00 გადაღება.

ასეც დაიწყო, რომ არა ფოტოგრაფის მოუცლელობა და მის გარეშე სალონში დარჩენილი დაბნეული გოგოები. მაგრამ, რადაც არ უნდა დაგვჯდომოდა, ეს ფოტოსესია უნდა! შემდგარიყო, მისი მოლოდინი უამრავ ადამიანს ჰქონდა და ბევრი ადამიანიც ჩართული იყო, ამიტომ არ უნდა ჩაშლილიყო.

ყოველთვის არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ნებისმიერ დროს თავში პირველი ამოტივტივდება – ინა! ფოტოგრაფი, ჩემი მეგობარი და ძალიან კარგი ადამიანი. დარეკვისას უარის მიღებას არც ვგეგმავდი და არც მიმიღია. ფოტოგრაფი – გვყავს, ეხლა ლოკაციები?!

სანამ საჭირო ნივთები შევაგროვეთ – გიორგი ქებურიას ტანსაცმლის კოლექცია და Marusinka-ს ფეხსაცმელები, გადავწყვიტეთ, მშიერ კუჭზე არ მოგვემოქმედებინა არაფერი, თან დროც გვქონდა, სანამ ინა კინოსტუდიიდან წამოვიდოდა, ამიტომ კაფე “Naxvamdis”-ში გადავწყვიტეთ წასვლა, სადაც საშამ უპირობოდ დაგვრთო ნება დავბანაკებულიყავით, ტანსაცმელი იქ გამოეცვალა ნუკას, აქსესუარებიც გადაგვენაწილებინა, მაკიაჟი იქ გაგვეკეთებინა და თუ საჭირო იქნებოდა ფოტოებიც მასთან სტუდიაში გადაგვეღო, ისე რომ ჩემი შრეკის თვალებიც კი არ დამჭირვებია სათხოვნელად. მოღრუბლული ამინდის მიუხედავად, რომელიც წვიმას ქადადებდა, გარე გადაღება ზედმეტად მიმზიდველი იყო და დავიძარით.

პირველი გადაღების წერტილი, არტ სტუდია “Leselidze 49″ იყო, რომელიც შემთხვევით ვნახეთ და მისი ოკუპირებაც მოვახდინეთ. მეორე ლოკაცია, ინტერიერით განთქმული და ბევრისთვის ნაცნობი კაფე Linville იყო სადაც გადაღება დავასრულეთ.

რამოდენიმე საათის შემდეგ ისევ “Naxvamdis”-ში ვისხედით, მართალია საოცრად დაღლილები, მაგრამ კმაყოფილები და თავს გადამხდარ დღეს უკვე ღიმილით ვიხსენებდით.

ეს გადაღება ყველასთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, განსაკუთრებით ჩემთვის, რამოდენიმე კვირა ვემზადებოდი და მოუთმენლად ველოდი, თან უამრავი ადამიანი ელოდება შედეგს, რომელსაც უკვე Pink.ge-ზე ვიხილავთ. ამისთვის კი ყველას დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო, მთელი გულით რომ ერთმანეთს გვერდში დავუდექით: ნუკა, ბაია, ქრისტი, ინა, ყველაზე დიდი მადლობა თემოს, რომელმაც გამნათებლის ფუნქციაც კი იტვირთა და ყოველთვის ჩემს გვერდითაა ^^. Continue reading

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone